جاذبه زمین، روح و تنم را آزار می دهد؛

کاش نبود

تا در این شیدایی، به آسمان و ابرها نزدیکتر باشم

تا ناله هایم را،سوز دلم را ستاره ها بشنوند و با اشکهایم ،اشک بریزند

تا نور عشقم، مهتاب را در شب عاشقان نورانی تر کند

تا نرمی و لطافت ابرهای آسمان ،از آرامش عشق من باشد

تا هر لحظه چون ماه که به دور زمین می گردد،به دور معشوقم می چرخیدم...