Love is…
… feeling committed without feeling trapped
… treating each other equals
… regular doses of care and affection
… not hidings things from each other
… being the first to say sorry
… realizing no one looks their bestfirst thing in the morning
… forgetting the dishes once in a while
… someone to bless you-whenever you sneeze!
… watching television in bed
… never being too busy for each other
… not saying :I told you so
… alettle candlelight
… a secret
… a glow from within
… electrifying
… when a glance is all that is needed
… the catch of a lifetime
… when your heart skips a beat
… a card for that special day

صبح است

صبحي چنين دميده به گلبانگ آشتي
هرگز نداشتي:

آوازِ مرغِ عشق.
آواز،
مرغ،
عشق.
o 

باران

بوي بهار نارنج
شيرين،شکفته،تر
جادويِ شعر((حافظ))
بانگ خوش((سياوش))
مضراب((پايور))

آه،اي دل خراب!
اکنون دگر چه مي طلبي از جهان؟
- شراب؟

 

((صبح است ساقيا قدحي پر شراب کن
دور فلک درنگ ندارد شتاب کن))

رستاخيز

من تماميِ مُردگان بودم:
مرده ی پرندگاني که مي خوانند
و خاموش اند،
مرده ی زيباترينِ جانوران
برخاک و در آب،
مرده ی آدميان همه
از بد و خوب.
من آنجا بودم
در گذشته
بي سرود.
با من رازي نبود
نه تبسمي
نه حسرتي.

به مهر
   مرا
بي گاه
   در خواب ديدي
و با تو
بيدار شدم.

شِکوِه
به کرم سبز بينديش.بيش تر زندگي اش را روي زمين مي گذراند،به پرندگان حسد مي ورزد و از سرنوشت و شکل کالبدش خشمگين است.
مي انديشد:من منفورترين موجوداتم؛زشت،کريه،و محکوم به خزيدن بر روي زمين.
اما يک روز،مادر طبيعت از کرم مي خواهد پيله اي بتند.کرم يکه مي خورد...پيش از آن هرگز پيله نساخته.گمان مي کند بايد گور خود را بسازد،و آماده مرگ مي شود.هر چند از زندگي خود تا آن لحظه ناخشنود است،به خدا شکوه مي برد:خدايا،درست زماني که سرانجام به همه چيز عادت کردم،اندک چيزي را هم که دارم،از من مي گيري.
خود را نوميدانه در پيله حبس مي کند و منتظر پايان مي ماند.
چند روز بعد،در مي يابد که به پروانه اي زيبا تبديل شده.مي تواند به آسمان پرواز کند و بسيار تحسين اش کنند.
از معناي زندگي و برنامه هاي خدا شگفت زده است.