اپيکتتوس که بين سال هاي 55تا135ميلادي زندگي مي کرد،برده به دنيا آمد و يکي از بزرگ ترين فيلسوفان روم شد.در سال 94ميلادي ،همراه با فيلسوفان ديگر،از شهر تبعيد شد و در تبعيد،روشي براي آموزش شاگردانش ابداع کرد.در زير قطعه اي از کتابش،هنر زندگي آمده است:
((هنگام ملاقات با يک شخص،يکي از اين دو اتفاق رخ مي دهد:يا با او دوست مي شويم،و يا سعي مي کنيم عقايد و باورهاي خود را به اين شخص تحميل کنيم.وقتي زغال نيم سوزي به زغال ديگري برسد،همين اتفاق مي افتد:يا در آتش خود با او شريک مي شود،و يا زير فشار زغال ديگر،خفه و خاموش می شود.

معمولا وقتي در ملاقات اول به خود مطمئن نيستيم،سعي مي کنيم خود را بي تفاوت،مغرور،يا بيش از حد فروتن نشان بدهيم.نتيجه اين است که ديگر خودمان نيستيم و حوادث ما را به دنياي غريبي مي راند که از آن ما نيست.

براي جلوگيري از اين اتفاق،بگذاريد که احساسات نيک تان هم از نخست آشکار شود.غرور،اغلب نقابي بيهوده بر جبن است،پس مانع شکوفايي رخدادهاي خير در زندگي شما مي شود.

پدر روزنامه مي خواند،اما پسر کوچکش مدام مزاحمش مي شد.حوصله ي پدر سر رفت و صفحه اي از روزنامه را-که نقشه جهان را نمايش مي داد-جدا و قطعه قطعه کرد و به پسرش داد.
-((بيا!کاري برايت دارم.يک نقشه ي دنيا به تو مي دهم،ببينم مي تواني آن را دقيقا همان طور که هست،بچيني؟))
و دوباره به سراغ روزنامه اش رفت؛مي دانست پسرش تمام روز گرفتار اين کار است.اما يک ربع ساعت بعد،
پسرک با نقشه ي کامل برگشت.
پدر با تعجب پرسيد:((مادرت به تو جغرافي ياد داده؟))
پسر جواب داد:()جغرافي ديگر چيست؟اتفاقا پشت همين صفحه،تصويري از يک آدم بود.وقتي توانستم آن آدم را دوباره بسازم،دنيا را هم دوباره ساختم.))

امپراتور به مرد روحاني گفت:((خيلي دلم مي خواهد خداي شما را ببينم.))
روحاني پاسخ داد((غير ممکن است.))

عشق نورزيدن يعني گفتن اين که خدا هرگز انديشه ها و زندگي ما را الهام نبخشيده است،يعني هرگز آن قدر به او نزديک نشده ايم که عشق سرشارش ما را در بر بگيرد.بدين معناست که:
((براي خود زيستم،و فکر کردم،
                 [براي خود،
براي خود،و نه هيچ کس ديگر
_چنان که گويي عيسا هرگز نزيست،
گويي هرگز نمرد.))